Miesięczne archiwum: Lipiec 2013

Do przemyślenia

„ Skończ z nauką,
A pozbędziesz się zmartwień.

Jak wielka jest różnica między „tak” a „nie”
Czym się różni dobro od zła ?
Czy muszę się obawiać tego, co inni ?
Cóż to za straszny nonsens!

Wszyscy ludzie cieszą się i śmieją,
Jakby spożywali wołu ofiarnego,
Jakby świętowali nadejście wiosny.
Ja jeden jestem spokojny i nie daję znaku,
Jak dziecko, które nie nauczyło się jeszcze uśmiechać.
Jestem samotny jak ktoś, kto nie ma domu, by do niego powrócić.

Wszyscy ludzie mają dóbr w nadmiarze,
Ja jeden zdaję się nie posiadać niczego.
Cóż ze mnie za głupiec!
Jakiż zamglony umysł!
Wszyscy ludzie zdają się błyszczeć,
Ja jeden jestem pogrążony w mroku.
Wszyscy ludzie są wymowni,
Ja jeden milczę wśród innych.
Bezbarwny jak ocean,
Bezcelowy jak wichura.

Ludzie dążą do celów,
Ja jeden ich nie posiadam.
Lecz najbardziej różnię się od innych tym,
Że wiem, by szukać pokarmu u matki”

Wyznanie

Kiedy uświadomiłem sobie, że wszystko jest iluzją, ogarnęło mnie przerażenie.
Wypowiadane przeze mnie słowa w 99 % są moją własną prywatną fikcją – to jest szok.

To naprawdę przerażające odkrycie, uświadomiło mi, że do tej pory to nie ja żyłem. Byłem używany przez własny umysł. Stałem się jego niewolnikiem. Chodzące zombie, które zawsze ma jakieś wątpliwości, we wszystkim widzi zagrożenia. Sztucznie stwarza nieistniejące problemy, tylko po to by znaleźć dla nich rozwiązanie. Osądza wszystko dookoła. Zawsze chce mieć rację. Szuka wrogów i snuje plany walki z nimi. Chce przewidzieć ich każdy ruch i wykorzystać ich słabości by święcić triumfy. Jest mistrzem czarnych scenariuszy. Takie współczesne europejskie, inteligentne zombie.

Czytaj dalej Wyznanie

Życie w Prawdzie

Niezmiernie ciężko żyć w Teraz, w przestrzeni wolności, w Prawdzie. Wymaga to samoświadomości, obserwacji własnych myśli, ciągłego ich podważania, sprawdzania, co jest Prawdą, a co fałszem, odkrycia własnych przekonań i dotarcia do ich fundamentów.

Tutaj należy zadać pytanie: Komu jest ciężko i kto przed chwila wypowiedział te słowa ?Czyż to nie mój umysł robi sobie użytek z wiedzy, którą zdobyłem i uwierzyłem w nią, że jest prawdą, choć w rzeczywistości nią nie jest ?

Czytaj dalej Życie w Prawdzie

Konsekwencje życia w niewyrażalnej Prawdzie.

Prawdy nie da się wyrazić, a wszystko inne to nic innego jak iluzja, czysta wirtuolandia. Jakie to ma znaczenie dla naszego życia ?
Brutalna „prawda” jest taka: wszystko, co pojawia się w naszych głowach nie jest PRAWDĄ.
Dlaczego ? Bo jej nie da się wyrazić. To, co pojawia się w głowie to samowolny, subiektywny OPIS rzeczywistości, który powstał w oparciu o Twoje przekonania i jest zależny od kontekstu sytuacji, w której się znalazłeś.

Co mi to daje?

Czytaj dalej Konsekwencje życia w niewyrażalnej Prawdzie.

Czym jest prawda ?

Prawda jest niewyrażalna. I tym stwierdzeniem powinienem zakończyć ten wpis. Gdybym tak zrobił mógłbyś się czuć zniesmaczony. Po tytule można się spodziewać jakiegoś głębszego wywodu filozoficznego na temat prawdy, a tu tylko jedno zdanie.

Dla mnie to zdanie mówi więcej o prawdzie niż niejeden system filozoficzny. Jak za chwilę zobaczysz, jeśli przyjmiesz moje kryteria postrzegania prawdy nie będziesz w stanie jej wyrazić.

Czytaj dalej Czym jest prawda ?

Muzyka ciszy, miłości i spokoju…

Czasami zdarza mi się usłyszeć utwór, który swoimi dźwiękami  zewsząd mnie utula. Sprawia, że coś pęka, coś pęka i czujesz, że jesteś w innym świecie.

Zapewne ty też dysponujesz takimi „wyzwalaczami pozytywnych emocji”, które przenoszą Cię na chwilę do zupełnie innego świata. Czujesz się wtedy inaczej, radośniej, jakby owładnęła tobą jakaś tajemnicza, bardzo przyjaźnie nastawiona siła.

Czytaj dalej Muzyka ciszy, miłości i spokoju…

Kim się staliśmy… a może kim jesteśmy…

Przeczytałem kiedyś w pewnej książce….

“Kim się stałeś? Kim staliśmy się wszyscy? Jesteśmy ubodzy, zachłanni, lękliwi, zazdrośni, gniewni, urażeniKontrolujemy, manipulujemy, potępiamy. Mamy mnóstwo oczekiwań i czujemy się oburzeni, jeśli nie zostaną one zaspokojone.

Wypełniają nas oceny dotyczące nas samych i innych ludzi. Zaplątani w przeszłość zatracamy się w wyobrażeniach dotyczących przyszłości. Tęsknimy za sukcesem i obawiamy się porażek. Jesteśmy beznadziejnie uwikłani w innych. Jesteśmy rozpaczliwie pozbawieni równowagi w świecie dualizmu.

Boimy się śmierci. Boimy się straty. Obawiamy się tego, co nieznane. Jesteśmy chorobliwie przywiązani do wszystkich i wszystkiego. Jesteśmy przywiązani do własnego cierpienia. Czujemy się niekochani. Czujemy się nieakceptowani. Wzbraniamy się przed odczuwaniem własnego bólu więc zadajemy go innym, aby nie czuć swoich ran.

Jesteśmy zagubieni w świecie iluzji i upieramy się, że jest on prawdziwy. Używamy. Źle używamy. Nadużywamy.”

Czy naprawdę tacy jesteśmy, czy tylko za takich się uważamy ?