Bezsensowne cierpienie.

 

Cierpienie

Są w życiu rzeczy, które maja sens. Są też takie, które go nie mają. Analogicznie: cierpienie może mieć sens i wówczas: jest dla nas np. drogą „bycia i stawania się”, sposobem rozwoju i dojrzewania naszej osobowości lub punktem zwrotnym egzystencji… Cierpienie równie dobrze może tego sensu nie mieć. Jednostka wówczas cierpi, ale z tego cierpienia nic nie wynika. To ją w żaden sposób nie buduje, wręcz przeciwnie. Taki stan prowadzi do upadku jednostki, do osłabienia jego siły stwórczej, do depresji, stanów rezygnacyjnych i wycofania się z życia.

Warto zapoznać się z poniższą listą. Być może dzięki niej uświadomisz sobie, że cierpisz bez sensu i od razu podejmiesz decyzję o zmianie w swoim życiu, której skutkiem będzie inne, lepsze życie.

Patologia cierpienia. „Cierpienie bez sensu i celu”
– Zubożenie motywacji.
– Życie przeszłością.
– Problemy z koncentracją.
– Zniechęcenie do życia.
– Cierpiętnictwo ( bez powodu i przyczyny)
– Absolutyzacja cierpienia.
– Kumulacja żalów.
– Życie cierpieniem. ( cierpiętnictwo)
– Autodestrukcja.
– Izolacjonizm.
– Autoagresja.
– Ubożenie form rekraacji.
– Niechęć do angażowania się w dziejące się życie.
– Rezygnacja z możliwości.
– Rozbudowywanie lęków.
– Brak pozytywnych celów.
– Poczucie winy.
– Utrata nadziei.
– Rozpacz.
– Nienawiść.
– Poddanie się subkulturom.
– Życie negatywami egzystencji.
– Żal o coś i do kogoś.
– Zanikanie pozytywnych postaw wobec życia.
– Gubienie odniesień metafizycznych.
– Pretensje do „świata”.
– Rezygnacja z aktywności.
– Zagubienie perspektyw życia.
– Zanik umiejętności cieszenia się.
– Przedwczesne, psychiczne starzenie się.
– Alkoholizm.
– Myśli samobójcze.
– Bezdomność.
– Pracoholizm.
– Narkomania.
– Przygnębienie.

Negatywne skutki cierpienia bez sensu i celu:

– Utrata zdolności odniesienia się ku wartościom.
– Smutek i rozpacz.
– Zadręczanie się małymi problemami.
– Utrata nadziei.
– Pustka życia.
– Negatywne przeżywanie życia.
– Zapominanie o pozytywnych stronach życia.
– Dominacja negatywnych myśli.
– Nuda egzystencjalna.
– Zanik satysfakcji podtrzymujących życie.
– Poczucie osamotnienia.
– Utrwalanie negatywnej pamięci o życiu.
– Stany rezygnacyjne.
– Utrata zaufania.
– Brak twórczego zaangażowania.
– Zanik zdolności autodystansowania się.
– Przesadna koncentracja na sobie.
– Patologiczne poczucie winy.
– Zanik motywacji do życia.
– Depresyjne myśli i uczucia.
– Zanik poczucia humoru.
– Ucieczka od ludzi.
– Tendencje do przeżywania smutku.
– Niechęć do innych osób.
– Pretensje do samego siebie.
– Wzrost zniechęcenia.
– Lęk i strach przed życiem.
– Niechęć do sacrum.
– Wycofywanie się z aktywności zawodowej.
– Niechęć do zadbania o siebie.
– Wypalenie motywacji.
– Rezygnacyjne postawy.
– Zazdrość bezprzedmiotowa.
– Zanikanie chęci do życia.
– Zgorzknienie egzystencjalne.
– Lęk przed nowym.
– Poddanie się przygnębieniu.
– Podejrzliwość wobec innych.
– Życie żalami i pretensjami.
– Przeżywanie przeszłości.
– Podkreślanie niepowodzeń.
– Niepewność przeszłości.
– Zamartwianie się drobnostkami.
– Nienawiść bez powodu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *