Narzędzie do neutralizowania urazy.

Podczas naszej ziemskiej wędrówki zdarzają się nam sytuacje, które wywołują w naszym ciele nieprzyjemne dla nas uczucia. Jednym z nich jest uczucie urazy. Nie ma chyba na Ziemi człowieka, który chociaż raz w swoim życiu nie doświadczyłby takiego stanu. Ileż to razy „wieszaliśmy psy” na swoich szefach, kolegach, przyjaciołach. Nasz umysł bardzo szybko przechodził do interpretacji tego uczucia i w mgnieniu oka obdarzał ludzi z Twojego otoczenia nie-przecudnej urody epitetami ( w myśłi lub słownie), aby po zakończonym ataku „ciężkiej słownej artylerii” przystąpić do drugiej fazy operacji: opracować plan zemsty, coś w stylu „co ci zrobię jak cię złapię”, a raczej ci bym zrobił gdyby starczyłoby mi odwagi.

Takie nastawienie do innego człowieka, który jakkolwiek by nas nie skrzywdził na pewno nie rozwiązuje problemu a już na tysiąc procent nie prowadzi Ciebie w żaden możliwy sposób do spokoju Twojego ducha.

Jeśli w Twoim otoczeniu pojawi się osoba, do której żywisz urazę Twój umysł wprowadzi Twoje ciało w stan lęku, niepokoju, nerwowości, paraliżu, strachu, żalu… Nie są to stany w jakich będziesz mógł normalnie funkcjonować. Jeśli tylko będziesz miał możliwość uniknięcia kontaktu z taka osobą, zrobisz to bez względu na wszystko.

A co jeśli taka osoba znajduje się np. w Twoim miejscu w pracy a Ty jak na razie nie zamierzasz zmieniać pracodawcy, bo załóżmy, że ci dobrze płaci, albo w domu… matka, brat, siostra, teściowa, ojciec, a Ty nie masz dokąd pójść?

Z moich obserwacji wynika, że umysł kojarzy innego człowieka z ostatnim uczuciem, które wobec tej osoby pojawiło się w naszym ciele. Wystarczy zmienić odczuwane uczucie co do człowieka, do którego żywimy urazę na pozytywne i „zapisać go jako ostatnie”, to znaczy uczynić go ostatnim uczuciem, jakie odczuwamy w stosunku do tej osoby. Zmieniając uczucie, które odczuwasz na widok, bądź myśl o danej osobie, zmieniasz automatycznie sposób w jaki Twój umysł będzie ją postrzegał.

Jak to zrobić – opis narzędzia – rozwiewanie urazy do osoby spoza kręgu Twojej rodziny.

Usiądź, zamknąć oczy i zrelaksować ciało i umysł. Następnie wyobraź sobie, że siedzisz w ciemnej sali teatralnej, a na scenie znajduje się osoba, do której czujesz największą urazę. Może to dziać się teraz lub w przeszłości, a osoba może być żyjąca lub zmarła. Kiedy zobaczysz ją wyraźnie, wyobraź sobie, że przydarza się jej coś dobrego, coś co ma dla niej znaczenie. Wyobraź sobie, jak się radośnie uśmiecha.
Zatrzymaj ten obraz w swojej wyobraźni przez kilka minut, potem pozwól mu zniknąć.
Z chwilą, gdy postać ta opuści scenę, postaw się sam na jej miejscu. Wyobraź sobie, że spotyka cię coś, co przynosi ci radość. Wyobraź sobie, że jesteś uśmiechnięty i szczęśliwy.

Dygresja: wyobrażam sobie, że znajduję się razem z ta osobą na scenie i wręczam jej nagrodę za np. największe postępy w stosunkach międzyludzkich w Polsce za rok 2013, albo pokojową nagrodę Nobla. Ściskam jej dłoń i wpadamy sobie w ramiona. Zarówno ja jak i mój niedawny „umysłowy wróg” jesteśmy przeszczęśliwi. Cała sala klaszcze i wiwatuje.

Neutralizacja urazy wobec członków swojej rodziny. Możesz ją również stosować wobec innych osób.

Postaraj się, by ktoś ci przeczytał ten tekst lub nagraj go na kompa i posłuchaj.
Spróbuj zobaczyć w wyobraźni siebie jako małe pięcio- lub sześcioletnie dziecko. Spójrz temu dziecku głęboko w oczy. Zobaczysz kryjącą się w nich tęsknotę i zrozumiesz, że jedyną rzeczą, jakiej od ciebie pragnie, jest miłość. Wyciągnij ręce i obejmij je. Przytul z miłością i czułością. Powiedz mu, jak bardzo je kochasz i troszczysz się o nie. Okaż mu swój podziw i powiedz, że ucząc się ma prawo popełniać błędy. Obiecaj, że zawsze przy nim będziesz, bez względu na okoliczności. Teraz pozwól mu zmaleć do takich rozmiarów, by mogło się zmieścić w twoim sercu. Włóż je tam tak, byś zawsze mógł spoglądać w jego oczy patrzące na ciebie i abyś mógł mu dać dużo miłości.
Teraz spróbuj zobaczyć obraz swojej matki jako dziewczynki w wieku lat czterech lub pięciu, która przerażona szuka uczucia miłości, nie wiedząc, u kogo mogłaby ją znaleźć. Wyciągnij ramiona do tej małej dziewczynki i powiedz jej, jak bardzo ją kochasz i jak bardzo ci na niej zależy. Daj jej do zrozumienia, że może na tobie polegać, bez względu na okoliczności. Gdy się uspokoi i zacznie czuć się bezpiecznie, pozwól jej zmaleć do rozmiarów twojego serca. Umieść j ą tam razem ze swoim małym dzieckiem. Pozwól, aby okazali sobie nawzajem wiele miłości.
A teraz wyobraź sobie swojego ojca jako małego trzy- lub czteroletniego chłopca, przestraszonego, płaczącego i szukającego miłości. Patrz na jego łzy płynące po policzkach, gdy nie wie, do kogo się zwrócić. Nauczyłeś się już uspokajać małe dzieci, wyciągnij więc do niego ramiona i przytul drżące małe ciałko. Uspokój go. Zanuć mu piosenkę. Daj mu odczuć, jak bardzo go kochasz. Daj mu odczuć, że zawsze będziesz dla niego dostępny.
Kiedy wyschną łzy i dozna uczucia miłości i spokoju w swym małym ciele, pozwól mu zmniejszyć się do rozmiarów twojego serca. Umieść go tam tak, by tych troje dzieci mogło się obdarzyć miłością i abyś ty także mógł je wszystkie kochać.
W twoim sercu jest tak wiele miłości, że mógłbyś uzdrowić całą planetę. Lecz teraz użyjmy tej miłości do uzdrowienia ciebie. Poczuj ciepło rozpalające się w twoim sercu, łagodność, delikatność. Pozwól, aby to uczucie zaczęło zmieniać twój sposób myślenia i mówienia o sobie.

4 przemyślenia nt. „Narzędzie do neutralizowania urazy.

Pozostaw odpowiedź Agata Anuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *